Mitologia Słowian

W niczym niepodobna ta książka do mitów Japonii czy Skandynawii – żadnych “bajek”, tylko analiza źródeł: archeologicznych, językowych, etnograficznych. Po prostu praca naukowa, pełna metodologii i nawet nie tyle samych Słowian, co praindoeuropejskiej wspólnoty. Ech, ciężko się czytało.

Najciekawsza dla mnie część, czyli duchy i demony, sprowadzona została do katalogu zarejestrowanych w kronikach i przekazach potworków. Za to głównym bóstwom poświęcono całe długie rozdziały, które zestawiają je z bogami rzymskimi i skandynawskimi, nie wspominając zbytnio o zwyczajach związanych z kultem danej postaci. A to właśnie interesowałoby mnie najbardziej. Rozumiem, że nie istnieją kompletne zbiory mitów, jak w przypadku innych dawnych religii i ogólnie nie wiadomo zbyt wiele, ale można by z tego ułożyć jakąś narrację zamiast bardzo naukowego żargonu.

Niby dowiedziałam się co nieco, np. że w religii Słowian bardzo wyraźnie widać związki z bóstwami irańskimi. Albo, że “jar” to dawna nazwa wiosny (stąd zboża jare). I może wcale nie taki bullshit z tym rodowodem sięgającym Sarmatów (bo te irańskie związki językowe i funkcjonalne w religii ładnie się pokrywają).

Mimo wszystko. Spodziewałam się czegoś innego i teraz zastanawiam się, czy może Koran nie byłby bardziej pouczający.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s