Boyhood

Taki A Portrait of the Artist as a Young Man w wersji współczesnej i filmowej. Pomysł trochę szalony, żeby kręcić to na przestrzeni kilkunastu lat, kiedy aktorzy rzeczywiście zmieniają się fizycznie pod wpływem wieku, ale muszę przyznać, że efekt bardzo satysfakcjonujący. To chyba główna zaleta tego filmu, bo sama historia to obyczajówka jakich wiele. Tego Oscara dla Patricii Arquette tez trochę nie widzę. No ale ktoś musiał być pierwszą osobą, która nakręci taki rozległy w czasie film, żeby cała reszta mogła z uznaniem pokiwać głową i powiedzieć “Taaak, to się udało.”

Trochę wiele hałasu o nic, trochę długo (prawie 3 godziny – chociaż na podróż pociągiem akurat). Trochę szkoda, że w tej kategorii zostały same bardzo duże, obgadane już na milion sposobów filmy, a umknęły nam małe perełki, które wydłubuje się dopiero w połowie następnego roku.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s